تنها آزمایشی که اصل بودن شارژر را قطعی ثابت میکند!
نشانههای ظاهری تاریخ انقضا دارند چون تقلبی ساز هم همان مقالهها را میخواند. یک معیار میماند که ارزان جعل نمیشود: توان واقعی زیر بار!
اگر دنبال «تشخیص شارژر اصل از تقلبی» بگردید، دهها مقاله پیدا میکنید که همه یک چیز میگویند: فونت عدد را نگاه کنید، سایهی لوگو را چک کنید، تعداد ارقام بارکد را بشمارید، وزنش کنید.
این نشانهها بیفایده نیستند. ولی یک مشکل بزرگ دارند که تقریباً هیچکس نمیگوید.
مشکل نشانههای ظاهری
همهی این نشانهها تاریخ انقضا دارند.
تقلبیساز هم همان مقالهها را میخواند. وقتی جایی منتشر میشود «بارکد اصل ۱۷ رقم است و تقلبی ۱۹ رقم»، نسخهی بعدی تقلبی با بارکد ۱۷ رقمی تولید میشود. وقتی مینویسند «فونت عدد ۲۰ در اصل بازتر است»، فونت را اصلاح میکنند.
بعضی از این معیارها از اول هم متزلزل بودند. مثلاً جایی خواندیم که «متن روی شارژر اصل محو و کمرنگ است و اگر واضح بود یعنی تقلبی» — این هم به کیفیت چاپ همان بَچ بستگی دارد، هم به نور و زاویهای که نگاه میکنید.
نتیجه این میشود که شما با یک فهرست بلند از نشانهها، در بهترین حالت به حدس با احتمال بالا میرسید، نه به جواب قطعی.
نشانههای ظاهری شک شما را زیاد یا کم میکنند. هیچکدام اثبات نمیکنند.
چیزی که تقلبی نمیتواند جعل کند
اینجاست که جواب قطعی پیدا میشود.
تقلبیساز میتواند فونت، رنگ، وزن، جعبه، بارکد و حتی شمارهی سریال را کپی کند. کاری که نمیتواند ارزان انجام دهد این است: مدار داخلیای بسازد که واقعاً ۲۰ وات پایدار بدهد.
چون آن مدار، خودِ هزینه است. اگر تقلبیساز مدار واقعی بگذارد، دیگر سودی در تقلب نمیماند.
پس معیار قطعی این است: دستگاه را زیر بار بگذارید و ببینید واقعاً چقدر میدهد.
آداپتور اصل ۲۰ وات باید چه بدهد
آداپتور ۲۰ واتی اپل با پروتکل USB Power Delivery کار میکند و دو پروفایل خروجی استاندارد دارد:
- ۵ ولت و ۳ آمپر — یعنی ۱۵ وات
- ۹ ولت و ۲٫۲۲ آمپر — یعنی حدود ۲۰ وات
عدد دوم همان چیزی است که «شارژ سریع» را ممکن میکند. وقتی گوشی شارژ سریع میخواهد، با آداپتور مذاکره میکند و ولتاژ روی ۹ ولت میرود.
تفاوت واقعی کجا دیده میشود
این مهمترین بخش است.
یک تقلبی خوب، بدون بار ممکن است همان ۹ ولت را نشان بدهد. تا اینجا فرقی دیده نمیشود. تفاوت وقتی خودش را نشان میدهد که جریان کشیده شود:
- آداپتور اصل زیر بار کامل، ولتاژ را تقریباً ثابت نگه میدارد
- آداپتور تقلبی زیر بار افت میکند — ولتاژ پایین میآید، جریان به عدد اعلامشده نمیرسد، و گاهی نوسان میکند
به همین دلیل تستی که فقط ولتاژ بیبار را نگاه میکند بیفایده است. باید زیر بار اندازه گرفت.
نشانههای دیگری هم که کنارش دیده میشوند:
- گرم شدن غیرعادی در چند دقیقهی اول
- صدای ریز از داخل آداپتور زیر بار
- قطع و وصل شدن شارژ سریع، چون گوشی توان پایدار نمیگیرد
چطور خودتان اندازه بگیرید
به یک USB متر (تستر توان USB) نیاز دارید — دستگاه کوچکی که بین آداپتور و کابل قرار میگیرد و ولتاژ و جریان را نشان میدهد. مدلهای سادهاش گران نیستند.
مراحل:
- گوشی را روی شارژ کم (زیر ۵۰ درصد) بیاورید تا واقعاً توان بکشد
- USB متر را بین آداپتور و کابل بگذارید
- شارژ را وصل کنید و چند دقیقه صبر کنید، نه چند ثانیه
- ولتاژ و جریان را در همان حالت بخوانید
انتظار درست: ولتاژ نزدیک ۹ ولت و جریان نزدیک ۲٫۲ آمپر، و مهمتر از عدد، پایدار ماندنش.
یک هشدار: کابل هم در نتیجه دخالت دارد. کابل بیکیفیت یا فرسوده، جریان را محدود میکند و آداپتور سالم را هم ضعیف نشان میدهد. اگر عدد پایین آمد، اول کابل را عوض کنید و دوباره تست بگیرید. کابل را جدا از آداپتور بسنجید.
اگر USB متر ندارید
اکثر مردم ندارند، و خریدنش برای یک بار تست منطقی نیست.
سادهترین راه این است که از جایی بخرید که این تست را جلوی خودتان انجام بدهد. ما در فروشگاه همین کار را میکنیم: آداپتور را قبل از تحویل، جلوی خودتان زیر بار میگذاریم و عدد را با هم میبینیم.
دلیلش هم ساده است — وقتی معیار قطعی قابل اندازهگیری است، دیگر لازم نیست کسی به حرف کسی اعتماد کند.
جمعبندی
- نشانههای ظاهری تاریخ انقضا دارند؛ تقلبیساز همان مقالهها را میخواند
- تنها چیزی که ارزان جعل نمیشود، توان واقعی زیر بار است
- آداپتور ۲۰ واتی اصل باید ۹ ولت و حدود ۲٫۲ آمپر را پایدار بدهد
- تست بیبار بیفایده است؛ باید زیر بار و چند دقیقهای باشد
- کابل بد، آداپتور خوب را هم ضعیف نشان میدهد
اگر میخواهید نشانههای ظاهری را هم برای غربال اولیه بدانید، این مقاله فهرستشان را دارد — فقط با این آگاهی که آنها شک را کم میکنند، نه اینکه ثابت کنند.
و اگر میخواهید مطمئن شوید کدام نسخه از آداپتور را دارید، راهنمای پارت نامبر توضیح میدهد که کدهای روی جعبه و بدنه یعنی چه.
